Kendine Ait Bir Oda

Burada yağmur yağıyor Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Belki bir aşktır bu kentin Belleğini geri getirecek olan
Yoruldum yoruldum yoruldum Gereklilik kipinde yaşamaktan
Ve bir unutuşa nasıl sığıyor her şey Benimse kalbim tökezliyor
Ayrılıkların bir rengi vardır, susuşların Bekleyişlerin, yalnızlıkların da öyle Şehrin görüntüsü unutmanın rengine benzer İstasyonlarsa özleme dönüktür nedense Ve bir köşesinde mutlaka taşra kokusu Kokunun rengi nasıl yayılır bilirsin Güllerden, fesleğenlerden ve acılardan