Geliştiren anne-baba olmak isteyen çocuğun davranışına değil, kendiyle çocuğu arasındaki ilişkiye önem verir. Korku, kaygı ve öfke dolu biri değil, güven, umut ve şükür dolu biri olmaya özen gösterir.
Her insanın özel bir alana ihtiyacı vardır; kendi tanıklığından başka hiçbir tanıklığın olmadığı bu alan içinde hiç kimseye hesap vermeden kendisi olabilir, hata yapmaktan, gülünç duruma düşmekten kaygı duymaz.