Bazen hazırlıksız yakalanıyorum ve televizyondaki bir programa, babamın komik bir lafına veya okuldaki saçma bir şeye, hiçbir şey olmamışçasına kendimi kaptırıp gülüveriyorum. Yeniden normal hissediyorum, o ne demekse artık. Bazı sabahlar uyandığımda üstümü giyinirken şarkı mırıldanıyorum. Veya müziğin sesini açıp dans ediyorum. Okula çoğu zaman yürüyerek, bazı günler ise bisikletimle gidiyorum ve zihnim beni öylesine gezintiye çıkmış, sıradan, mutlu bir genç kız olduğuma dair kandırıyor.