Onsuz cennet bahçesinde yaşamaktansa dışarıda onunla yaşarım daha iyi.Başlarda çok konuştuğunu düşünüyordum,şimdiyse sessizliğe bürünür,hayatımdan çeker gider diye ödüm kopuyor.Bizi birbirimize kavuşturan,onun yüreğindeki iyiliği ve ruhundaki sıcaklığı keşfetmeyi bana öğreten o İlk Kestaneye şükran borçluyum
“İyi mi yaşadım? “diye sorun yok.”Ne kadar yaşadım?”diye bakıyor herkes.Oysa iyi yaşamak herkesin elinde olabilir ama uzun yaşamak kimsenin elinde değildir!
Hiç kimse zengin doğmaz.Gün ışığına çıkan herkes sütle,bir bez parçasıyla yetinmek zorundadır.Yaşama böyle başlayan bizlere krallıklar bile dar geliyor !