Başta aynı sitemleri tekrar etmesi biraz itici gelmişti ama kitaba bi yolculuk esnasında başladım bir yolculukla bitirdim sonuna doğru tesadüfen denk geldiğim bi müzik (Aynur bolat “yazan kalem siyah benim kaderimi”) normalde tarzım olmayan bi müzik ama kitabın sonuyla inanılmaz özdeşti inanılmaz içime işledi ağlayarak ve severek bitirdim harika bi kitap olmayabilir genel bi yorum yapmak gerekirse,gerçeklerden uyarlanması ana karakterin yaşadıklarının hala var olması içimi acıttı belki duygusal bir anıma denk geldi bilmiyorum belkide dünya üzerinde bir çok çocuğun çocukluk ne demek bilemeden büyümesi çok acı geldi beni etkileyen bir kitap oldu teşekkür ederim katkısı olan herkese