Selin Doğru
@Selndgr
Yıllar yığıldıkça,geride bir yığın süprüntü bıraktığımız, zamanın hızlı sarılan bir film gibi üstümüzden geçip bizi harabeye çevirdiğini,ruhumuzun mum gibi eridiğini hissediyordum.
Reklam
Kitap okumadığım zamanlarda, zamanın korkunç bir şey olduğunu düşünüyorum. Bana sanki zehirli bir bataklıktaymışım gibi geliyor.
Ölmek evlaydı. Ama insan ikiye bölünse bile ölmeyebiliyordu. Ağır yaralı olarak yaşamaya devam ediyor, işin kötüsü kendinde son darbeyi vuracak gücü bulamıyordu. Ölmek isteyip te ölememek korkunçtu.
İyice gerilmiş bir lastiğin kopması gibi ikiye bölünmekten,iki ayrı yöne şiddetle savrulmaktan, parçalarımın duvara çarpmasından korkuyordum.
Reklam