Söz sırası Tanrı'nındı. Ruhu inine gizlenmiş bir hayvan gibi pisliklerinin üstüne yatmıştı ama meleğin üflediği surdan çıkan sesler onu, günahının karanlığından kovalayıp ışığa getirmişti.
Soğuk, pürüzsüz bir aldırmazlık hüküm sürüyordu ruhunda. Ruhuna saldıran o ilk günahında, capcanlı bir dalganın içine işlediğini hissetmiş, bu taşkınlığın bedenini veya ruhunu sakatlayacağından korkmuştu.