Onun bütün mektuplarını, hep bu ilk mektubu gibi, geceleri, yatağa uzanmış bir şekilde ve tam bir sessizlik içinde okumuşumdur. İnsan, sevdiği kimsenin yazdığı mektubu başka nasıl okur bilmiyorum.
Çok acı çeken insan çok yaşamış demektir, sakın yalnız ruhların da bu dünyadan habersiz yaşadıklarını sanmayın, onlar da köşelerinde yargılarlar hayatı.