Oysa birini sevmek onun hikayesini sevmektir. Ve birbirini sevmek de ortak bir hikâye inşa etmektir.
Anlattığımız ve ifade ettiğimiz hikayeler kadar varız. Onun dışında hepimiz eksikli, noksan ve hamız.
Kifayetsiz muhterisler her zaman ve her yerde ışık hızıyla yükselirler.
Tabii bu arada gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar da mütemadiyen kendilerinden şüphe duyar, kuşkular içinde debelenir dururlar.
Onlar çaresizce kıymetlerinin bilineceği günü beklerken, vahşi kapitalizmin sivri dişlileri fazla alçakgönüllügilleri çiğner, yutar ve sistemin dışına tükürür.
Sistemin içinde kalmaksa "bilmediğini bilmek" dışında her şeyi bilmekle mümkündür .