--
*“Dağın Kalbinden Gelen”*
Bir dağ var, konuşmaz ama duyar,
Sırtında yılların yüküyle susar.
Bir çay var, ince belli bir bardakta,
Dertleri demlemiş sabah alacakta.
Bir dere var, yüreği mavi akar,
Her taş, her yaprak hikâyeyi yakar.
Kimseler bilmez ama doğa bilir,
Sessizlik bazen en derin sözleri verir.
Çayın buharı gibi geçer hüzün,
Dereye bırak içindeki yüzün.
Ve dağ gibi dur, sağlam ve net,
İçindeki güçle sar dünyayı sımsıcak bir çay demet.
--