“İnsanlar niçin böyle yaşıyorlardı? Niçin bazıları iyi bazıları kötüydü? Niye bazıları mutlu, bazıları mutsuz? Niye bazılarından herkes korkar da bazılarından kimse korkmaz?”
İnsan yalnız olunca neler neler düşünür...
Gerçekleşmemiş hayallerini, uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını...
O pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi.
Neden böyle olur bu insanlar?
"Sen ona iyilik edersin, o sana kötülük.
Utanmak, arlanmak da bilmiyorlar. Sanki kural bu imiş. Hep kendilerini haklı görürler."