Depresyon insanın yakasına yapıştığı zaman ışığı tamamen keser ve insana umut için tutunacak tek bir dal bile bırakmaz. Gözünün tek gördüğü olumsuzluklar olur. Benim için bunu atlatmanın tek yolu depresyonumdan beslenmekti. Onu tersine çevirmeye ve kendimi kendime yönelik bütün şüphelerimin ve kaygılarımın artık amaçsız bir hayat yaşamadığımın teyidi olduğuna ikna etmeye mecburdum. Soyunduğum görev imkansız olabilirdi ama en azından yeniden görevdeydim.