Okumayı severdi; tane tane, defalarca üstünden geçerek yutardı cümleleri. Ormanda, güneş ışığını yaprakların üstünde perdelediği vakitlerde, temiz oksijenin kümesinde olup okumayı daha çok severdi.
Çocuk çeşmeye yürüdü. Yüzünü suyun altına yanlamasına tuttu.
Suyun akışıyla göğsünde yarıklar açılıyor gibiydi. Suyun yosunsu kokusuyla içindeki tomurlanan duyguyu birleştirdi.
Bir yerini çarptığında acımaya benziyordu bu.
“Acı bu olmalı İşte” diye düşündü. “Kokusu da bu.”