Insanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur.Iste tam da o dönemde, Drago , insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğin de , acısı sadece kendisine ait oluyor , hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu ; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun , diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve " yaşamdaki yalnızlığı " işte bu durumun oluşturduğunu fark etti .