Sema pala
@Semapala
Şu anda okuduğu kitap
Doğa, yaşama sevincini suyla sokmuş olmalıydı insanın yüreğine.
Reklam
Ne tuhaf,insanın en büyük hazinesi,ona en büyük acıyı çektiren yüreğiydi ve gökyüzünü içine alacak kadar genişti.İnsan bunu ne geç öğreniyordu.
Ölüme dek süren bir mucizeydi dünya ve insana yalnızca bir ömür bağışlamıştı.
Öznesi kendileri olan ne bir sevinçleri,ne yürek çarpıntıları olduğundan,imrenme ve kıskançlığın dışında bir erdemleri kalmamıştı.Herkesi sevmekten oluşan birer yalandılar. Şarkılardan başka bir gerçeği kalmamıştı ikisinin de...Ve nereye giderlerse gitsinler,pişmanlıkları düşlerinden hep bir adım önde gidiyordu.
Ardımızda bıraktığımızı sandığımız, ikide bir önümüze geçen geçmişimiz.
Reklam