Sema pala
@Semapala
Şu anda okuduğu kitap
Sessizliğin çiçek açtığı bir yüzü vardı.
İnsan sustuğu yerde yenilmez her zaman, dedim.
Dün akşam aldım seni yanıma;gücenikliğini aldım, vazgeçişini;ilk karşılaştığımız günkü sesini;benim dönüp dönüp gidişlerimi, senin gittikçe bir kuyuya benzeyen suskunluğunu...
Ayrılığı bile bir ayrıcalık diye sundum da,sen kapıların hep aynı saatlerde açılıp kapanmasını bekledim.
Kalbinle donattın önce gövdemi, sonra aşkın nasıl bir yoksulluğa dönüştüğünü gösterdin. Sevinçler bitti,kapı zilleri bitti. Ne bir yere giden var, ne gelenlerin yüzünde bir iyilik.