Meşguliyet hastalığı var artık, kimse attığı adımı bile fark etmiyor. Koşturuyor sadece. Nereye gittiğini, hangi duyguyu yaşadığını anlamıyor bile.
Sayfa 87
Reklam
... insan gerçekten sevdiğinden çekinir mi?
Sayfa 86
Bir çocuk uykusuna ihtiyacı vardı. Şu an gözlerini kapayıp güneşle uyanmak, gördüğü hayalleri, rüyaları artık her ne haltsalar geride bırakmak, silkinip bir doğrulmak istiyordu.
Sayfa 72
Bazen bir anâ bel bağlar ya insan. Bir bakış arar veya bir söz. Kuşkularını, korkularını, sorgulamalarını unutup, bulunduğu eşiği geçip, yoluna devam etmek ister.
Sayfa 57
Reklam