O kadar insana özgü duygu yüklü bir kitap ki… okurken hem çok yorgun hem de çok anlaşılmış hissettiriyor… bitmesin istedim. Ve benim de varoluşsal kaygılarımdan biri Yalomun yeni bir kitap yazamayacak olması… üniversite yıllarımda yani on yıl önce kitaplarıyla tanıştığım bir insanı, hiç tanımadan nasıl bu kadar kendime yakın hissedebilirim… her kitabında bu soruyu sordum kendime