Bazen toplayıp bavuluma;
Tüm hayal kırıklıklarımı,
umutsuzluklarımı,gördüğüm vefasızlıkları,ağlayan gözlerimin cam kırıklıklarını,öfkemi, kendime nefretimi, hep aynı yerden acımalarımı,tükenmiş sabrımın kırıntılarını alıp gitmek istiyorum.
Sonra
Hz.Mevlananın sözleri çınlatıyor kulaklarımı;
Üzülme!Kızma hiç kimseye yaptıklarından dolayı, aksine teşekkür et ihanet edenlere, sadakati öğrettikleri için. Minnet duy yalancılara, doğrunun farkına varmanı sağladıkları için.Mutsuz edenlere dua et, mutluluğu daha derin hissettirdikleri için.Herkesi sev,
yaşamına bir anlam kattığı için.Hayat bu yüzden daha güzel, siyahlar beyazı farkettirdiği için.
Doğru söyledin, hakkı konuştun ey Üstad diyorum.
Ve tekrar revan oluyorum yola kaldığım yerden..