Semiha D.
@Semihad
“Sufrí Aprendí Cambiè...”
İnsanlar da içlerinin karanlığını, ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besleniyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gerçi, kırılan bir ayna yapıştırılsa mesela kırılmamış haliyle bir tutalabilir miydi? Biz ona her baktığımızda paramparça görmez miydik kendimizi?
Ölüm haberi tuhaf şey. İstenmeyen misafire benziyor. O gelince evin tüm düzeni bozuluyor. Kap kacağın yeri de değişiyor, kimin nereye oturacağı karışıyor, her yerimiz ayıplanacak tozlar içinde kalıyor sanki, ne kadar ovsak da bir türlü tam temizlenmiyor.
İnsanın kendine benzemeyenlerden korktuğu kadar, başkalarına benzeyememekten ödü kopar. Bu yüzden ha bire dünya yüzündeki varlığını dengeleyecek birini arar. Öbür yarısını. Kendine en çok benzeyeni değil, onu bir bütüne tamamlayacak ya da eksiltecek olanı.
Yaşamaya çalışmak ; biz ölümlülerin ekseriyetle yaptığı bu.