Dertlerimizi abartma melekemiz olmasa , tahammül etmemiz imkânsızlaşırdı. Onlara alınmamış boyutlar attfederek kendimizi, nasipsizliğin pohpohlanıp teşvik ettiği seçme cehennemlikler, huysuz sevgi kullar addederiz
Bitki, hafifçe etkilenmiştir; hayvan, sapıtmaya çabalar; soluk alan her şeyin anormalliği insanda azgınlaşır.
Hayat! Kimya ile alıklığın bileşimi... Mineralin dengesine mi sığınacağız? Aramızda bizi ayıran alemin üzerinden gerisin geriye atlayıp normal taşı mı taklit edeceğiz?
Bir tek iyimserler intihar eder; artık iyimser olamayan iyimserler... Diğerlerinin, hiçbir yaşama nedenleri olmadığına göre, niçin bir ölme nedenleri olsun ki?