Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim
Hepsi varken baharımda, yazımda
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda
Seneler senesi oysa gözümde
Cihana eşitti dost bildiklerim
Nerde o sözlere kandığım günler
Her gülen yüzü dost sandığım günler
Acıdan kahrolup yandığım günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim
Meydana çıkalı asıl çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi, indi maskeler
Birer birer bitti dost bildiklerim
Korkar oldum bana "dostum" diyenden
Yoksa yok olandan, varsa yiyenden
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim
Dostluk diye güvendiğin şey senin
Zaman olur bir köşeye atılır
Milyon olsa süreceğin pey senin
Ne dostluklar bir tek pula satılır.
Devranda dostluğun bir adı çıkar
Dostun var gününde ne alırsa kâr
Görürsün beşikten mezara kadar
Ne dostluklar bir tek pula satılır
Bir kez düşmeyegör sen bu devirde
Tek dost bulamazsın koca şehirde
Sonunda anlarsın, bir gün gelir de
Ne dostluklar bir tek pula satılır
Sözüm var söyleyecek, yaşamalıyım
Ölmeliyim, derdim var büyük
Bıraktılar bu sersem dünyaya beni
Gelir misin diye soran olmadı
Kederin bin çeşidini gördüm
Aldanışların her türlüsünü
Sardılar cümle derdi başıma
Alır mısın diye soran olmadı
Yalanmış güzellikler aldanmışım
Eski dostlar, eski sevgiler yok
Yitirdiler inandığım ne varsa
Bulur musun diye soran olmadı
Nereye baksam karanlık, kirli
Usandım kahrından bu dünyanın
Bir konuğum üzerinde çaresiz
Kalır mısın diye soran olmadı
Su alıyor, batacak bir gün bu gemi
O güne kadar çekmeliyim çilemi
Kim bilir kimler kaldıracak cenazemi
Ölür müsün diye soran olmayacak