"Tıpkı ırk, cinsiyet gibi din de insanları ayrıştıran bir olgu olduğundan ortak payda olarak kabul edilmemeliydi.Hepimizin bir tek özelliği vardı:İnsan olmak."
Sen yoktun.
Terkedilmiş bir İstanbul vardı.
Yaslanmış gökyüzünün umarsızlığına.
Eylül rüzgarlarıyla sararan.
Bayram kartpostallarına benzeyen.
Sen yoktun.
Bir çocuk ağlardı istasyonlarda.
Geceyarıları uykumu bölerdi hıçkırıkları
Trenler geçerdi gözbebeklerimden
Kirlenirdi bembeyaz umutlarım
Sen yoktun.
Tüm dünyayı değiştirebilirdim
Oysa aynalarda eskiyor yüzüm
Ne yana baksam karşımda bir anı
Meğer İstanbul ne çok benziyormuş sana...