Sena K
@SenKra
133 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Ama belki de burada asıl önemli olan "aile" değil, iktidar ve ona kimin sahip olacağı konusu. Feministler, aile ideolojisinin katı toplumsal cinsiyet ayrımlarıyla ataerkilliğin temel taşlarından birini oluşturduğunu gösterdiler; sosyalist feministler kapitalizmin de temel taşlarından biri olduğunu eklediler.
Çoğu eşcinsel eşitlik savunucusu - Ulrichs ve Carpenter gibi öncüler de dahil olmak üizere sosyalist kökenden geliyorlar. Ama geleneksel solun cinsellik alanındaki performansı çoğu zaman yürekler acısıydı. Hem sol hem de sağ eşcinsel iliskilere karşı yasalar çıkardı. İkisi de cinsel azınlıklara yurttaşlık hakları vermeyi reddetti. ikisi de cinselliği denetim altında tutmak ve eşcinsellere zulmetmek gerektiğine inandı. Hitler de bunu yaptı, Stalin de. Castro da bunu yaptı, Thatcher da.
Homofobi için gösterilen en temel "neden" eşcinselliğin " doğaya aykırı" olmasıdır. Ama gerçekten öyleyse, niye sadece günümüzde değil tarih boyunca bu kadar çok sayıda insan doğal olarak bu eğilimi gösterdi? Bu tabi ki bir azınlğın yönelimi, ama örneğin cinsel perhiz de öyle.
Homofobi, tarih boyunca kadınlardan çok erkeklere yönelmiştir. Bu durum, her zaman lezbiyenlerin daha çok kabul gördüğü anlamına gelmiyor; muhtemelen daha çok kadınların tarihteki genel görünmezliğiyle, toplumdaki statü eksiklikleriyle ve "penis yoksa seks de yok," şeklinde ifade edilebilecek fallus-merkezli seks anlayışıyla ilgilidir. Kadınlar lezbiyen faaliyetlerden dolayı ceza gördüklerinde, çoğu zaman asıl suçlandıkları şey erkek rolünü ve ayrıcalıklarinı üstlenmek üzere "dolandırıcılık" yapmaları olmuştur. Buna uygun olarak lezbiyenlerin, tutuklandıklarında, cezaevinde ya da başka yerlerde saldırya uğradıklarında, "onlara hadlerini bildirmeye"" ya da cinselliklerini "değiştirmeye" kararlı erkeklerin tecavüzüne özellikle açık oldukları görülüyor.
Young-Bruehl'in tanımına göre, takıntılı önyargı nesnelerini her yeri sarmış, kişiyi mahvetmek isteyen, bu nedenle de yok edilmesi gereken komplocular ya da düşmanlar olarak görür, Histerik önyargı, nefret edilen kişileri "öteki, aşağı ve cinsel açidan tehdit edici" kişiler olarak yorumlar. Histerik önyargının en iyi ömeği ırkçlıktr. Narsisistik önyargıdan mustarip kişiler "kendilerine benzemeyen insanlarin varlığına tahammül edemezler." Young-Bruehl'e göre sadece homofobi bu kategorilerin hepsine girer; bu da neden bu kadar kalıcı ve yaygın olduğunu anlamamıza yardımcı olabilir.