Yaşlı bilge Aruni genç oğluna, "Bana şu ağaçtan bir incir getir," der ve çocuk inciri getirir. Baba, "Bunu ikiye kes, ikiye ayır, böl," der. Çocuk, "Oldu," der.
"Orada ne görüyorsun?" "Bu küçük tohumları görüyorum." "Şu tohumlardan birini al." "Aldım efendim." "Böl, ikiye ayır." "Öyle yaptım." "Ne görüyorsun?" "Hiçbir şey." "Evet, Svetaketu, o hiçbir şeyden o büyük ağaç çıktı. O hiçlikten evren meydana geldi. O hiçlikten sen çıktın. Sen o hiçsin. Tat tvam asi(sen busun) Svetaketu."
Bu arkaik kültürlerde dinin amacı egoyu kırmak, bireysel sorumluluk duygusunu yok etmek ve büyük Kozmik Döngü'ye boyun eğmekti. Onların yaşamlarında ve sanatlarında, kozmosun gözlemlenebilir yasalarına uygun bir incelik, bir zarafet, bir festival ruhu, dayatılmış bir düzen ve bireysel teslimiyet buluruz. Tüm temel mitoloji, toplumu doğa dünyasıyla uyumlu hale getiren unsurun etrafında dönüyordu ve sonra da doğanın bir ürünü olan birey, bu ritüellere katılım yoluyla, doğayla (kendi doğasıyla) uyumlu hale getiriliyordu.