Senanur Tuğrul
@Senafilms
Ayaklarımın altında, bildiğim o yabancı boşluk, Kendime kurduğum, kendimden sakındığım o yer. Rüzgar, ismimi fısıldar gibi geçiyor üstümden, İçimdeki karanlık, dışımdaki gökyüzüne benzer.
2 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Bu kentin üzerine devrilen akşamüstleri; bize hep o gidenleri, o dönmeyenleri hatırlatır.
Akşam olunca kararan şey sadece hava değil, insanın içi.
Ve o karanlıkta en net şey hep eksikler oluyor.
İnsan şu hayatta tamamlayamadığı şeyleri hatırlamaya mahkum sanırsam hocam. Bu da bizim noksanlığımız.
1 yanıtı göster