Senag
@Senagl
*strikhedonia
Kitaplarım dostumdur, asla kaybetmediğim ve her gün katlanan.
instagram.com/bolcakitapokur
697 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
7/10
4 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2024 01:32
·2024 32. kitabı
Reklam
Seriyi genel olarak seviyorum ve yazarın dili konusunda hemen hemen memnunum. Bu seri hem güldürdü mü dibine kadar güldürüyor hem de ağlattı mı sonuna kadar darma duman ediyor; ortası pek yok. İkinci kitap ise duygusal olarak zorlayıcı bir şekilde bitmişti, haliyle karakterlerin birbirlerine geri dönüşü nasıl olacak aşırı merak ediyordum.
Kitap, biraz geçmiş daha çok günümüz şeklinde. Helin'in Yankı'ya farklı bir bakış açısıyla bakmasını ve aslında herkesin önceliklerini ya da kişiler konusunda duygusal düşüncelerini netleştirdiği bir kitaptı. Koza, düşman kisvesinde hayatlarına girmiş olsa da, artık kendisini bile bunu yeterince inandıramıyordur. Herkesin sırları biraz daha ortaya dökülürken hem birbirlerine daha bi' kenetlenip hem de bazı kopukluklar yaşamalarına sebep oluyor. Bir de asıl düşmanların tamamen gün yüzüne çıkmasıyla artık yeni planlar kuruluyor.
Yazarın her kitapta bize çok fazla belirttiği gibi yetişkin olmak zorunda kalmış çocuklar hepsi. Bu sebeple bazen fazlasıyla absürt şeyler yaşarlarken bazen de fazlasıyla yıkıma dönüşüyorlar. Her bir karakter geçmişiyle yüzleşiyor. Bazı yerlerde fazlasıyla iç monolog okumak zorunda kalmak sıkmadı, desem yalan olur, açıkçası bu kadarına gerek yoktu bana kalırsa. Onun dışında kitabı tabii ki beğendim ve artık tam anlamıyla savaşmalarını umuyorum.
Bu kitap konusunda kararsızım. Okurken sıkıldım ve devam etmek konusunda sıkıntı yaşadım. Kitap akıcılık konusunda iyi değildi ve olayların o kaos hissi bana yeterince geçmedi. Bunların dışında idare eder bir konusu var. İlk kitaptan sonra daha çekici bir ilerleyiş bekliyordum.
Kupa Prensi'nin ihaneti onun gerçek yüzünü tekrar hatırlatma işlevi görür. Evangeline'nın duyguları yaralansa da, hayatına devam etmenin bir yolunu bulur. Ama gel gelelim başka bir lanet, ölümle burun buruna yaşanan bir karmaşa onu yine Jacks ile karşı karşıya getirir. Bu laneti ortadan kaldırmak için birlikte çalışırlarken duygusal olarak da karmaşık bir döngüye girerler ama Evangeline'nin güvensizliği her daim ön planda kalır.
Bu seri tamamen bir güvensizlik serüveni. O kadar git gelli, kim kimin dostu belli değil ki... bazen bu kadarı da fazla oluyorsun. Ara ara Evangeline'ye kızıyor gibi olsam da kız haklı, böyle bir dünyada da yaşamak ve bazen mantıklı davranmak zor. İlk kitaptan beri karşımıza çıkan Okçu Ve Tilki hikâyesi bu kitapta tam anlamıyla can bulur hem de birçok yönden. Ortaya çıkan sırlar, hissedilen duygular ve en sonunda beklenilmeyen son. O son neydi öyle o kadar sinir oldum ki... normalde hemen üçüncü kitaba başlardım ama gerçekten bu kitap beni yordu. Araya başka bir kitap sokup devam edeceğim. Ama verdiğiniz mücadeleyi asla hak etmeyen insanlar için çabalamış olsak çok kötü.
Bunun dışında seriyi okuyup okumamak da size kalmış.
Bu seri çok fazla karşıma çıkıyordu ve okuyup okumamak konusunda kararsız hissediyordum. Ama sonra merak ağır bastı ve bunun yanında serinin fantastik olması, okuduğum olumlu yorumların da vesilesiyle okumaya karar verdim. Öncelikle kitabı beğendim ama öyle mükemmel, harika diyebileceğim kadar değil. Yazarın dili gayet iyidi, kitabında da konusu kendini okutturuyor.
Evangeline Fox, annesinin ile babasının masallarla, büyülü bakış açısı ve umut dolu sevgisiyle büyütülmüştür. Ikisini de kaybettikten sonra tek sığınağı, babasının büyülü hissettiren antika dükkanıdır. Aşk da onu tam olarak orada bulmuştur ama gel gelelim, sevdiğinin başkasıyla evlenecek olması onu kabusa sürüklerken, bu sefer umudu efsanelerin Kupa Prensi ile anlaşma yapmakta bulur ve beklenmeyen olaylar silsilesi böylece başlamış olur.
Kupa Prensi öpücüğüyle insanları öldüren, kendinden başkasına düşünmeyen ve sadece kendi planları doğrultusunda hareket eden biridir. Ama yine de kendisine ısınmadığımı söylesem yalan olur. Evangeline ise bazı yerlerde fazlasıyla saf olması sebebiyle beni kızdırmış olsa da, aklını çalıştırdığı bazı yerlerde de kendisini takdir etmekten de geri durmadım. Bir anda birçok olay dizisi yaşanıyor, karmaşıklığın içinde bir düzen misali. Kitabın da en son geldiği nokta, sanki başa dönmüşüm gibi hissettirdi. Umuyorum ki ikinci kitapta işler daha fazla kızışır.
