Beddüzaman'a göre, insan yaratılış itibariyle mükemmel ve mükerrim olduğundan fıtratının gereği olarak varlığın ve hayatın hakikatini aramaktadır. Ancak hakikati ararken bazen batılı-yanlışı ele geçirir., onu hakikat zanneder. Bazen de hakikati ararken hakikat kisvesine bürünmüş dalalet- yanlışlık karşısına çıkar, onu hakikat zanneder.