Senanur Gökhan
@Senanurgokhan
Varoluşmaktayım
Şu anda okuduğu kitaplar
Masalardan hızlı kalkan bir adamdı o. Arkasından bakıp sesini çıkartmayacak olandım bense. “Kal” demeyecektim. “Kal” diyemeyen kadınlardandım ben de.
Reklam
Tam olarak nesiydi acaba beni bunca etkileyen? Bu afyon etkisinin sırrı neydi? “İnsan türü ancak kendini mahvedene hayran olur” diye okumuştum bir kitapta. Mahvedilmekteydim.
Ama yılmayacaktım.
Kalmak için gelmemişti. Kalmak için yaratılmamıştı. Bazı insanlara “Kal” demekle “Öl” demek aynı şeydi sanki.
Her şeyi tek başına halletmeye dünden razı biri olarak, “ Ben hallederim, merak etme” cümlesini duymanın insana nasıl büyük bir ferahlık verdiğini ilk kez sayende öğrenmiştim.
Alışıktım buna. Bir yarayı iyileştiren, her şeyden önce orada bir yara olduğunu kabullenmekti. “Bir şeyim yok iyiym ben” dedikçe insan her şeyden önce tedaviyi reddediyordu. Nadiren de olsa küçük krizlerle içimdeki basıncın birazını olsun tahliye edip, ama kendimi asla büsbütün bırakmadan, sonra tekrar normale dönüyordum.
Reklam