Sena Şahinli
@Senashnlii
16 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
PAY
Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. İnanırdım saadetli yolculuklara.
Adalar var zannederdim güneşli, mavi, dertsiz.
Bütün hızımla koşardım dalgalara.
O zaman beni görseydiniz.
Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. Beni o zaman görseydiniz Siz de gelirdiniz peşimden.
Ama şimdi şu akşam saatinde
Son liman kendim, bu döndüğüm, Bilmiş, bulmuş, anlamış.
Hatırımda, bir vakitler güldüğüm. Yoluna can serdiğim o kaçış.
Şimdi, şu akşam saatinde
Dönüyorum görmüş, geçirmiş, atlatmış, Denizlerin doymayan sahilinde.
~Özdemir Asaf
Reklam
Puan vermedi
Bu kitap aslında bir hesaplaşma metni. Kafka babasına yazıyor ama aslında içini döküyor. Çocukluğundan beri babasından korktuğunu onun baskın ve otoriter tavırları yüzünden kendimi hep yetersiz hissettiği anlatılıyor. Mesele sadece baba oğul meselesi değil bir cocugun baba karsısında ezilmesi
İlişkilerinde evlilik konusunda bile babasının gölgesini taşıyor.
Kafka tam anlamıyla babasını kötülemiyor onu anlamaya calısıyor onun zamanıyla degerlendiriyor.
" Evlilik korkusunun bazen, kişinin kendi ebeveynine karşı işlediği günahlarının acısını ileride kendi çocuklarının ondan çıkaracağı yolunda duyduğu endişeden kaynaklandığına dair bir görüş vardır. Bence bunun benim durumumda önemli bir anlamı yok, çünkü bendeki suçluluk bilinci aslında kaynağını senden alıyor."
"Yazdıklarımın konusu sendin, öyle ya, senin göğsüne yaslanıp yakınamayacaklarımdan yakınıyordum orada yalnızca. Kasıtlı olarak uzatılmış bir vedaydı bu sana, gerçi senin tarafından zorla yaratılsa da... "
" Benim de sözlerimle seni kırdığım çok oldu, ama sonrasında bunu daima anlardım, canım acırdı, ancak kendime hâkim olamaz, sözcüklerin ağzımdan çıkmasını engelleyemezdim, onları daha söylerken pişman olurdum. Ama sen sözcüklerle kolayca hücuma geçerdin, ne söylerken ne de sonrasında birilerine acırdın, insan senin karşında tümüyle savunmasız kalırdı."
Reklam