“Ben bir insan öldürmedim, bir ilkeyi öldürdüm! Evet, bir ilkeyi öldürdüm, ama üstünden aşıp ötesine geçemedim, bu yanda kaldım. Yalnızca adam öldürmeyi becerebildim. Hatta, anlaşılan bunu bile beceremedim..."
Raskolnikov'un en trajik itiraflarından biri. Kendini "sıradan insanlar"ın üstünde gören, "üstün insan" teorisiyle cinayeti meşrulaştırmaya çalışan kahramanımız, aslında ne kadar yanıldığını burada itiraf ediyor. Bir ilkeyi öldürmek istemişti ama sonunda sadece yaşlı bir kadını öldürebildiğini, kendi teorisinin bile üstesinden gelemediğini fark ediyor. İşin acı tarafı, cinayeti bile tam anlamıyla beceremediğini söylüyor; çünkü yakalanmaktan kurtulsa da vicdanından kaçamıyor.