Zamanın ötesinde bir yerde hissediyorum
Sonsuzluk kıyısında küçük bir suret içinde bekliyorum
Ne zaman söylemek istesem, anlatmak istesem İçimi
Bir an olur ki sukünet ufuklarında bir hayal canlanır gözlerimde
Ve yine sessizlik dolu bir göğe bürünür kalbim
Yapraklar birşeyler anlatmak ister sanki,
Bilinmeyeni konuşur uzaklardan gelen bir uğultuyla
Asırlar boyunca aranılan bir gizemin tam ortasında hissediyorum
Belki anlatamam kendimi bilinmezlik kuyusunda kaybolduğumu
Ama anlatabilirim üç beş cümlenin içine mahkum edildiğimi
Debdebeli hırçın bir asrın sonbaharında...