Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bu kız içimde yerleşmeye başladı. Sesini hala kulağımda hissediyorum vallahi, en hafif ihtizazlarına kadar bu ses beni bırakmıyor... Hele gözlerini unutamıyorum, yollarda birçok kadınları ona benzedikleri icin beğeniyorum. Ona benzeyenler, fazilete, güzelliğe, bizzat kadınlığın kendisine yakışmış oluyorlar... Bu bir his ki, metin ve sabit, hiç değişmiyor, gün geçtikçe daha kazanıyor bu his ki, onunla ben, bütün hayatı ve kitapları daha iyi anlıyorum ve kendimi romanlardaki kahramanların çoğuna benzetiyorum, ne dersin? Nadir bey, aşk budur, değil mi?"
Düşününüz, yarın sabah uyanmayacak, güneşi görmeyecek,sütçünün, gazetecinin sesini duymayacak.
Düşününüz daha bu sabah gözlerini açtı, uyandı, kımıldadı, yanındakilerle konuştu, fikirlerini, arzularını söyledi, daha bu sabah yaşıyordu, bütün yaşayanlar gibi nefes alıyor, bakıyor, görüyor, işitiyor, hissediyor, anlıyordu. Bütün yaşayanlar gibi hareket içindeydi.
Şimdi kaskatı...
Şimdi görmüyor,
anlamıyor,
söylemiyor...
Birkaç saat içinde böyle bir tezat.
"Zarar yok Mebrure Hanım, koyunuz, bırakınız bu da böyle olsun... Yalnızlığın ona alışanlara verdiği teselli, ispirtonun, düşkünlere verdiği teselli den çok daha kuvvetli ve derindir.Ben bunu bilirim, ben kimsesizliğin hudutsuz açık denizlerinde âvare yüzmesini bilirim, Mebrure Hanım, bir küçük cevap yazarsanız, bu en hudutsuz açık denizde, bana kıyılardan görünen bir kurtarıcı ışık ümidi ve tesellisi verir, yazmazsanız ben yine ruhumun gecelerinde yalnız kalır ve karanlıklarına çekilir ve düşünür, düşünür ve susarım Mebrure Hanım"
.
.
.
~ Fahri~