"Evet, ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darbe aldı mı, o yara dikiş tutmuyor.
"Çok özlemişsindir," diye takıldım yaklaşırken. "Ne zamandır görüşmüyorduk."
Şaşkınlık yerini içten bir gülümsemeye bıraktı.
"Her gün görsem, yine de özlerim seni be Nevzat."