Herkesin özlemini çektiği şu mutluluk denen şeyin niye sonu yok ki? Yayıldıkça yayılıyor sınırları. Zaten biz de sırf bu yüzden döndükçe dönmüyor muyuz bu büyünün etrafında, anlık bir mutluluğu bile sonsuza taşımak gibi isteklerimiz olmuyor mu? Fakat neden olmasın ki? Gelin çalabildiğimiz kadar neşe çalalım hayattan, çünkü uzun sürmüyor mutluluklarımız. Her defasında bir şeyler çıkıp içine edebiliyor gülüşlerimizin.