Şengül kuyuldar

Kimseye kendini göstermek zorunda değilsin. Kimseyle yarışmak zorunda değilsin. Elindeki fidanı dik, gönlündeki tohumu toprağa göm. Senin eylemin bu: erdemli keder. Dünyada çok acı var ve sen geçip gidemiyorsun. Bir el seni çiçekleri diriltmeye zorluyor onların direncini senin direncine bağlayan bir yol var. Yok, sen usulca yürü, koşma. Fısılda ama bağırma. Kederin garibi ol sen. Görünmeyen kapı sana açılacaktır. Sema’ya bak.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Umut her canlıda nazenin bir ruhun yaşadığına inanmaktır. Umut, varlığın ruhuna inanmaktır, fıtrata ve yaratılışın güzelliğine inanmaktır.
Sayfa 139·Kitabı okudu
Hayat bir tamamlanma arzusudur
Sayfa 151·Kitabı okudu
Babasız büyümek, çocukların iç dünyalarına bitmek bilmeyen bir gurbet acısı olarak tercüme edilir.
Sayfa 154·Kitabı okudu
Toplumsal bir tahlil niteliğinde
İnsan yalnızlaşıyor. Şöyle dikkatlice etrafınıza bir bakın. Kaç kişi bir diğerini dikkatle dinliyor? Kaç kişi gönlünden geldiği gibi meramını ifade edebiliyor? Insan dili kötürüm ve kekeme bir hal almış durumda. Tevizyonun ugultusu, cep telefonunun zırıltısı hayatın telaşı, sahici bir konuşmayı giderek imkânsız hale getiriyor. Oysa insan hikâyeler anlatmak isteyen bir varlık. Anlattığı hikåyelerin yankılarını duymak isteyen, varoluşunu başkasının yüzünde seyretmek isteyen bir canlı. Can, dilde hayat buluyor. Düşünürün söylediği gibi, "Dil varlığın evidir."
Sayfa 81·Kitabı okudu