Bir gün cahil hocanın biri kalabalığa sözüm ona Hazreti Yusuf’u sormuş:
“O hangi evliyaydı ki bacıları onu bir göle attı da anası gelip kurtardı?”
Bilge bir adam,
“Hangi yanlışını düzelteyim birader!”demiş”Bir kere evliya değil peygamber,bacıları değil erkek kardeşleri,göle değil kuyuya attılar,anası değil kervancılar kurtardı.”
“Peki iyi insanlar iktidara gelirse?”
“Öyle şey olmaz!”
“Neden?”
Acı bir gülümsemeyle açıkladı:
“İyi insanlar iktidara gelmez,gelse bile iktidar onu bozar,zalim yapar.”
“Sen insanlara baktığın zaman üniformalar,bayraklar ve din görüyorsun!”
“Peki sen ne görüyorsun bakalım?”
“İnsan,sadece insan.Seven,acı çeken,acıkan,üşüyen,korkan bir insan.”
“Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına,ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak.Kimi insanın yüreği karanlık,kimininki aydınlıktır.Geceyle gündüz gibi!Dünyanın kötülüklerle dolu olduğunu düşünüp küsme,herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama!Kendini koru kızım,insanlara karşı kendini koru!”