Mcfaddenin elinden bir şey okurken zaten sürekli nerden ters köşe gelicek acaba diye düsünerek okudum. Okuması hem bölümlerin uzunluğu ve geçmiş günümüz dengesi ile hem de anlatım tarzıyla çok rahattı. Soluksuz okunabilcek bir kitap. Sadece yazar o an neye inanmamızı istiyorsa ona inanmamız için tüm kozlarını kullanıyor. Mesela timin cinayetin neyle işlenmeye çalısıldığını unutup kolyeyi vermek istemesi saçma geldi bana 10 yıl kısa bir süre değil ama olay da alelade bir olay değil. Ama sonunda yine keyifli bir okuma bıraktı. Hatta ben okurken bazı yerlerde fazlasıyla gerildim
Atlas bambaşka birisi.
Kitap önceki gibi şok akıcı ilerliyodu. Ama ben rylein kitap boyunca çok stabil bir konumda tutulduğunu ve sürekli aynı rolün verildiğini düsünüyorum o yüzden bsxı kısımlarda tekara düsmüs gibi hissettim.
tatlı ve kısa bi ara hikaye olmus gerçekten 2. ve 3. kitap arasındaki kısmı anlatıyor yazarın kısacık hikayede bile ters köse yapabilmesi çok hosuma gidiyo