Çocuk küçüktür, ama büyük adam onun içindedir; beyin daracıktır, ama düşünceyi içine alır ; göz bir noktadan öte bir şey değildir, ama fersah fersah uzamları kucaklar.
Bir tek günâhkarın pişmanlığı gökyüzüne hiçbir zaman günah işlememiş yüz dürüst kişiden daha çok sevinç verdiğine göre, gökyüzünü sevindirmeye çalışalım
Zavallı yaratıklar! Onları sevmek yanlış bir şey olabilir,ama acımak da çok az bir şey. Gün ışınlarını hiç görmemiş körlere, doğanın ezgilerini hiç işitmemiş sağırlara, ruhunun sesini hiçbir zaman duyuramamış dilsizlere acırsınız da utanç gibi yalancı bir bahane bulur, zavallı kadınları deliye döndüren, iyiyi göremeyecek, Tanrı'nın sesini duyamayacak, aşkın ve inancın arı dilini konuşamayacak duruma getiren bu gönül körlüğüne, bu ruh sağırlığına, bu bilinç dilsizliğine acımak istemezsiniz.
Bir gün pasaport almak için valiliğe giderken, yan sokaklardan birinde, bir satılık kadın görmüştüm, iki jandarma almış götürüyordu zavallıyı. Kadın ne yapmıştı, bilmem,bütün söyleyebileceğim, tutuklandığı için ayrılmak zorunda kaldığı birkaç aylık bir çocuğu öperek hüngür hüngür ağladığıydı.
*O günden beri, hiçbir kadını ilk bakışta küçümsemedim*