Sükut u vavelya

Gülümsemesi bir an bile silinmiyordu fakat gözünden bir damla vaş aktığında canının acıdığını hissedebiliyordum. “O buz gibi," dedim; kollarımın arasındaki vücudu buz gibiydi. "O çok soğuk!" Kendime çektiğimde nefes alıp almadığına baktım, alıyordu fakat çok kesik nefeslerdi; kalbine baktım, zar zor atıyordu. "O ölüyor!Rol yapmıyor! Ölüyori O buz gibi!" Ellerimi yüzüne yerleştirdim, avuçlarıma onun kanı doldu “Lütfen,” dedim. “Yalvarırım, ölme. Bu şekilde değil. Hayır, değil."
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşa, Minel,Ve yaşamaktan hiçbir zaman vazgeçme. Hayatının belirli bir döneminde ben vardım, seninle üç kez tanıştık ama dinle, dört olmayacak çünkü Korel Erezli’nin dördüncü şansı olmaz, ne başkaları ne kendisi için.” Sol avcunu açtığında içinde küçük bir şişe gördüm, siyah bir sıvı. “Ve beni bir gün anlamak değil, dinlemek istersen sana bıraktığım o mektubu oku. O mektup bütün zamanlarıyla Korci Erezli'den sana yazıldı. Şişenin küçük mantar kapağını açtığında gülümseyerek bana bakmaya devam etti. “Kurtuluşum yok, bir kez daha aynı acıları yaşamayacağım ama dinle, senden de kötü ayrılmayacağım.”
Korel’in Minel’i var ama Minel’in Korel’i hiçbir zaman yok, değil mi? Bu hep böyle devam edecek.”
anlat, bu aptal kızı bir kez daha kandır. Korel kafasını iki yana sallarken, bir anda dizlerinin üzerine çöküp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. “Anlatamam!” diye haykırdı. “Anlatamam çünkü yine anlamayacaksın!” Ellerini yerdeki otlara geçirdiğinde, “Konuşamam çünkü inanmayacaksın!” diye devam etti. Yine aynı şey oluyor! Yine aynı şey oluyor ve
“Minel,” dedi Korel kısık bir sesle hatta fısıldayarak. “Bir kez olsun beni dinlemeyi seçemez misin?”