Sükut u vavelya
@Ser_ker
Şu anda okuduğu kitaplar
Evet, kalbimiz bazen kendi kıyametimiz değil, bir başkasının kıyametiydi. Korel Erezli’nin kıyameti, Minel Karaer’in kalbiydi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben gidiyorum, Minel. Gitmek kelimesi seni parçalamasın; gitmek ve terk etmek aynı şey değildir. Sen beni terk ettin, ben gidiyorum ve bu gidiş, karşımdaki en doğru yolu görebildiğim için..
...Minel; sarılmadın bile bana, senden öğrendim sarılmayı ama sen bana bir kez daha sarılmadın. Seven insan sarılmaz mı? Ben o kadar şeye rağmen....
...Korel’e günlerce sarılmamıştım ama şimdi, o ölürken sarılıyordum...
"Acıydı, yaralayıcıydı; yaşanmayanların telafisi yoktu çünkü Korel Erezli artık hayatta değildi..."
Minel, aile olacaktık, yemin ederim korkularımı yenmiştim, ona söyleyecektim ama elimden kayıp gitti.” Öyle şiddetli ağlıyordu ki “Minel, hem Büge’yi hem bebeğimi kaybettim. Bu kez ben gitmedim ama onlar gitti, ben yine aynı kaderi yaşadım.Nasıl yaşanacak böyle? diye sordu. Bu şekilde yaşanmaz ki, ne yapacağım ben?Küs ayrıldık,” dedi, tıpkı benim gibi o da küs ayrılmıştı. “Kırdım, parçaladım, öyle ayrıldık. Elimden gitti. Nasıl yaşanacak böyle? Ben yaşayamam.”