“Benî yakacaklar,” dedi korku dolu, çocuksu bir endişeyle hatta gözlerinin bir an dolduğuna bile şahit oldum. “Minel,” dedi gözlerimin içine bakarak. “Beni yakacaklar, yakmasınlar. Yeniden yanamam, Minel.”
“Bak beni orada zorla tuttular, biliyorum. Bana her şeyi unutturmaya çalıştılar; senı, ailemi, her şeyi. Ben çok acı çektim...”
Hayır, seni hiçbir zaman zorla tutmadılar. “Haklısın, Minel. Biliyorum. Kendini suçlama.” Gözünden akan yaşları bir kez daha sildim. “Sen bana hiçbir zaman isteyerek kötülük yapmadın.” Benim hayatımı mahvettin ve ben yine de senin hayatın
mahvolmasın diye çabaladım, şu an bile.
Sevgili dost kim kazandı?
Atom bombasını Hiroşimaya atan mı?
Diriler mi ölüler mi?
Çobanlar mı sürüler mi?
Efendiler mi köleler mi?
Kim kazandı?
Sevgili dost, herkes kaybetti. Ölüm kazandı.
Ali Lidar
-Ben çok güzel yüzüyorum, sana da öğretebilirim.
+Ben de güzel yüzerim, Turuncu.
-Benim kadar olamaz.
+O halde, Boğulursam kurtarırsın beni, olur mu?
-Elbette kurtarırım, boğulmana izin vermem.
Korel Erezli’nin boğulmasına İzin verdim.