Senin kadar parçalanmamış biri seni onaramaz.
Senin ıstırabından tatmamış biri sana şifa olamaz.
Seni yakan ateş onun içinde sönmüşse,ondan sana yâr olmaz.
İnsan,duyduğu acı kadar insandır.Birine değen acıyı bölüştüğü kadar insandır.
Senin acına boş gözlerle bakandan UZAKLAŞ!
Dibine kadar yaşanmış her karanlık,aydınlığa açılan kapısıdır insanın. Ve bir kapının dışına adım atmakla başlar yolculuklar. O karanlıktan çık.İstenmediğin yerde de istenmemediğin yürekte de kalma. Yaşanacak günlerini yaşanmış sayma,yeşerecek dallarını kendi ellerinle koparma.
“Bütün günahlarım size beslediğim sevgidir”diyor Shakespeare. Kendi günahlarıyla yüzleşmeden kendine iyilik yapamaz insan. Kendine değer vermedikçe kimseden değer göremez…