İnsana herkesin saygı duyması,onu saygın yapmaz.Herkesin onu beğenmesi onun değerli biri olduğunu ispat etmez. Çünkü insanlar birbirlerine taşıdıkları dünyevi sıfatlata göre muamelede bulunurlar, özlerindeki değerlere göre değil.Kartvizitini,diplomasını,bankadaki parasını,hangi sülaleye mensup ya da hangi milletten olduğunu bir kenara bırakınca,geriye ne kalıyorsa kişi odur!
Kimin altın kimin bakır, kimin elmas kimin kömür,kimin şeytan kimin melek,kimin Firavun kimin Musa olduğunun belirginleşmesi için musibetlere lüzum vardır.
Annesi izin verdiği için sevdiğine gidebilen biri,asla erkek değildi. Sevgi gerçekse,her şeye rağmen, gerekirse herkese karşı verilmesi gereken mücadelenin en nadide zaferi değil miydi? Başkalarının iznine,onaylamasına yer yoktu sevgide. Annesinin,babasının kararıyla eş seçenler kendilerine,kalplerine ihanetteydiler!..