"İnsanoğlu hep almak, almak, sahip olmak ister, oysa denizleri verseler ona,yine de arzuları bitmeyecektir.
Ah, insan... Helali istemek, alçakgönüllü olmak varken... Hep sahip olamadıklarındadır gözü..."
"Sadakat kadar büyük erdem yoktur dünyada. Lakin gelimli gidimli şu fani hayatta hiçbir şey sana sadık değildir... Gençlik solar gider yaşlılığında... Güçten kuvvetten düşeceğin hastalık günleri seni tutup yakalar saçlarının perçeminden... Veya yurdunu, anneni,babanı yitirirsin...
Günler bir gün bittiğinde, bir kandilin sönüşü gibi ölüme yürürüz...
Dünya, bitmek üzerine kurulmuştur..."
Momo
Zaman üzerine yazılmış mükemmel bir kitap.
Tüm anne ve babaların okuması gereken bir eser.
Daha iyi bir yaşam sürmek için çalışırken elimizden kayıp giden zamanı fantastik bir şekilde anlatmakta.
Kitap 1973'lü yıllarda kaleme alınmış ama konu itibariyle günümüzle o kadar güzel bağdaşmaktadır ki. Kitapta aileler daha iyi bir yaşam için sürekli çalışarak ellerindeki tüm zamanı tasarruf yapıyormuş gibi kendilerine hiçbir şey bırakmadan harcarken bu durumu günümüzde elimizden düşürmediğimiz akıllı telefonlara benzetebiliriz. Bizler de bugün akıllı telefonlar, televizyonlar üzerinden kitapta anlatılan hayalet topluluk "duman adamların" modern yaşamdaki karşılığı olan bu aletlerle birlikte kendimize ailemize sosyal hayatımıza ayıramadığımız zamanı bu şekilde çöpe atmıyor muyuz?
Kitapta aileler, çocukları onları rahat bıraksın diye aldıkları oyuncaklar ile onları ayrı bir dünyaya sürüklerken. Bugün de anneler babalar biraz daha kendi başlarına kalmak için tablet televizyon telefonla aynı şeyi amaçlamıyor mu? Kitap bize aslında gelecekten bir kesiti göstermeyi amaçlamıştır.
MomoMichael Ende · Pegasus Yayınları · 201782,2bin okunma