Serap
@Serapps
Ikimizin de gövdesinde yoksunluğun o kekre tutukluğu;yüreğimizde bilmediğimiz insanların yaşama acısı;kendimizi sevmekle sevgimizden utanmak arasında bocalayıp duruyorduk.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim ikide bir dağlara bakmam, senin gözlerini denizden ayırmaman geldiğimiz yeri mi gösteriyordu, ayrılığın ilk işareti miydi yoksa?
Insanın düşleri nasıl kendi gerçeğinden doğuyorsa kendi gerçeğinde gerçekleşmeli.
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.