Serap
@Seraptimur
Kader yazar, sen oynarsın...
~Yolunu şaşırmış berduş
Uluslararası Ticaret/Türk Dili ve Edebiyatı
75 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ayşe tüm gün çalışmaktan şişen ayaklarının üzerinde yavaş yavaş yürüyerek terasa çıktı. Katlanmış yatağını açıp, ablasının yaptığı pamuk kadar hafif yastığı baş tarafına bıraktı. Yorgun düşen küçük bedenini üzerine serip gökyüzüne baktı. Baktıkça buğulanıyordu gözü. Yine aklından geçen bir isim vardı. Kalbinin derinliklerinde sevgisin taşımaktan hiç yorulmadığı annesiydi o.
“Anne beni duyuyor musun? Ablam gece terasta uyursam yanıma geleceğini söyledi. Gözümü gökyüzünden ayırmamalıymışım. Olur da gelirsen gözden kaybolma diye. Anne orada mısın? Gerçekten duyuyor musun beni? Allah bizi seviyor mu anne? Sevdiği kullarını yanına erken alırmış. Sen o yüzden mi gittin? Ama anne biliyor musun ben çok yalnızım. Sen gittiğinde anladım ki sensizlik kocaman bir hiçlikmiş. Anne ne olur bazen gel yanıma. Sen iste her gün çalışıp dururum. Bir daha seni yormam. Anne lütfen gel! Çok yalnızım anne…”
AYŞE
Annem çok güçlü bir kadındı. Acının tarifi yoktu. Nasıl dayanıyor diye düşünürdüm. O ise sanki hayatında hiç deprem olmamış gibi gülümseyerek güne başlardı…
AYŞE
Zaman insafsızlık etmese
kederin oyduğu tarafımı sana getirsem
kalem beni tutmasa, anlatsam sana
siyah, simsiyah bir engerektir zaman
ve kış neler eder insana
nasıl yarım bırakır, ayırır parçalara
sense kışı yaşamadın daha
Birhan Keskin