Evet, en zor şey budur; insanın yaptıklarını beğenmemesi... Hiçbir zaman iyi bir resimci olamayacağımı anladığımda çok rahatladım ve işte o zaman kendi renklerimi boyamaya başladım. Tevazu, bir gösteriş ya da hayatımızdaki küçük bir ayrıntı değildir, şekerim. Kişinin, kendini anlamadığını kabul etmesidir.
Zihin denen şey gerçekten de herhangi bir anda ve herhangi bir noktada öylesine büyük bir odaklanma gücüne sahip olabiliyor ki, insan ister istemez onun tek bir varoluş hâli olamaz diye düşünüyor.
İşyerinde suistimalleri,usulsüzlükleri su yüzüne çıkaran kişiler belalı damgası yer. Hareketleri onların yararına olsa bile diğer çalışanlar onlara sessiz kalarak tepki gösterir…
Bence ;
Kitap, ölüm ve insanın varoluş arayışı üzerine oldukça fantastik bir bakış sunuyor. Anlatım biçimi bana zaman zaman dağınık, dili de epey soyut gelmişti. Bu da okurun hikâyeye tam olarak girmesini zorlaştırabilir. Yine de deneysel metinleri sevenler için ilginç bir okuma olabilir.