Acı dediğin taş, insan dediğin su gibidir. Taşın üstünden kayar gider. Topraga karışır. taşa her vurduğunda acır can ama toprakla buluştukça azalır. Acıdan sonra bir bakmışsın ki o toprakta ne çiçekler ne hayatlar yeşermiş ve dirilmiş. Hem su deyip geçme; o su, taşı bile aşındırıp yıpratır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!