Zalim iyimserlik ilk bakışta nazik ve iyimser görünüyor, ama
çok çirkin artçı etkileri var çoğu zaman. O ufak, sınırlı çözüm başansız
olduğunda -ki çoğu zaman öyle oluyor- bireyin sistemi değil
kendini suçlamasını sağlıyor. Çuvalladığını, yeterince iyi olmadığını
düşünmeye başlıyor insan. "Dikkati stresin toplumsal nedenlerinden",
örneğin fazla çalışmadan uzaklaştırıp "kurbanı suçlama" haline
dönüşebiliyor bu yaklaşım çabucak. Sorun sistemde değil sende,
diye fısıldıyor.